<em>Labirinto de sombras (II)</em>, por Chelo Suárez

Labirinto de sombras (II), por Chelo Suárez

0 comentários 🕔09:21, 21.Mai 2014

(A Alejandra Pizarnik. In memoriam)

V

Dende o limiar da ausencia
chégame un recendo a lilas.
Unha canción de bágoas.
Un perfil na sombra.
Imaxe que de ti
proclaman os espellos.

VI

Soñei a túa sombra, cisne.
Viñas na noite
por un mar de cinzas
abertas as ás
ao vento e ás ondas.
No gris
escoitei o teu canto.
A túa pena
fíxose voo.
E veu pousar en min.
Non sei
en que momento.

VII

Quero bicar a túa man de morta, e sentir o teu frío.
Chámame. Chámame cada noite.
Cada unha desas longas e escuras noites que caben
na máis pequena migalla da túa luz.
Despois da última cantata nocturna dos reloxos, chámame, chámame…
E, mentres o pulso dunha estrela determina o noso ritmo
ambas agoniaremos coa febre máis azul.

VIII

Soa no vento unha pianola de auga
mentres a choiva, pranto deshabitado,
esvara pola miña tristeza.
Unha mala luz, frío escinitileo
asumíndote
nunha hora incerta,
afastoute do tempo.
Ti, sombra náufraga.
Acubillada no pálido
esplendor da lúa.

IX

Hoxe, Alexandra, espertaches
no ángulo invisible do meu lado escuro.
Sigo o teu ritmo en clave de fuga.
Nesta hora alagada
polos ventos e a choiva.

Sobre o autor / a autora

Chelo Suárez

Chelo Suárez

O mellor don con que fun bendicida ao nacer foi cunha sede infinita de libros. O gusto por respiralos e lelos, tan pronto aprendín a ler. Poeta e narradora, dedícome a crear universos que conxugan o realismo e a maxia.

Sem comentários

Ainda não há comentários

Ninguém deixou um comentário para este post ainda!

ESCREVA UM COMENTÁRIO SOBRE ESTE POST

Escrever um comentário 

O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios são marcados *