Mensagens de Xesús González Gómez

🔍Leia o artigo completo Dupla homenaxe a Antonio Gramsci e Primo Levi

Dupla homenaxe a Antonio Gramsci e Primo Levi

0 comentários 🕔10:30, 17.Jul 2017

O 27 de abril de 1937, despois de once anos nos cárceres fascistas, morría o secretario xeral do Partido Comunista de Italia, Antonio Gramsci, polo que este ano conmemórase o 80 aniversario do seu pasamento. Cincuenta anos despois, case día a día, o 11 de abril de 1987, suicidábase (?) o escritor, resistente antifascista, de orixe xudía e supervivente da Soah (estivo internado en Auschwitz durante uns 11 meses; dos 650 italianos que enviaron con

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo A guerra de España: escritores e escritura nos Estados Unidos, por Robert Sayre

A guerra de España: escritores e escritura nos Estados Unidos, por Robert Sayre

0 comentários 🕔11:00, 12.Jul 2017

Robert Sayre Revue française d’Études Americains, vol. 55, nº 1, 1993, pp. 43-55 Se está claro que os anos trinta dos escritores «comprometidos» implican dúas fases distintas, tamén o está que a guerra civil que desgarrou España entre 1936 e 1939 constitúe un dos acontecementos decisivos, senón o acontecemento-clave, na segunda fase. A primeira fase ve desenvolverse unha escrita politizada, cuxo núcleo duro será e literatura denominada «proletaria» ou «revolucionaria», baixo a influencia dun partido comunista no

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo Melancolía de esquerdas

Melancolía de esquerdas

0 comentários 🕔08:30, 25.Mai 2017

Algunha vez, nalgún lugar, Álvaro Cunqueiro escribiu que vivir nunha memoria melancólica é unha forma de vivir como outra calquera. Talvez vivir nunha memoria melancólica é unha das mellores maneiras de fuxir do erro que constitúe a nostalxia, talvez… A melancolía, malia os grandes estudos dedicados a ela: Richard Burton, Anatomía da melancolía, 3 tomos na edición española da Sociedade Española de Neuropsiquiatria, de Panofsky (Saturno e a melancolía), de Roger Bartra, etc., malia ese pequeno

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo Outra correspondencia exemplar: Theodor W. Adorno/Gershom Scholem

Outra correspondencia exemplar: Theodor W. Adorno/Gershom Scholem

0 comentários 🕔09:00, 08.Mai 2017

Hai cousa dun ano apareceu na arxentina Eterna Cadencia Editora a correspondencia entre Theodor W. Adorno e máis Gershom Scholem (Adorno & Scholem, Correspondencia 1939-1969, Buenos Aires, Eterna Cadencia Editora, 2016, edición de Asaf Angerman, tradución de Martina Fernández Polcuch e María Graciela Tellechea). Adorno e Scholem foron os dous grandes correspondentes do filósofo alemán Walter Benjamin, ademais de seren amigos –o outro gran correspondente foi Gretel Karpus, a muller de Adorno. Coñecíase a correspondencia

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo Formamos un equipo triste. Notas sobre Günther Anders e Theodor W. Adorno (II), por Christopher David

Formamos un equipo triste. Notas sobre Günther Anders e Theodor W. Adorno (II), por Christopher David

0 comentários 🕔09:15, 03.Abr 2017

PRIMEIRA PARTE Pódese ser á vez surrealista e conselleiro de Estado? Günthers Anders ▬ Theodor W. Adorno * 27 de agosto de 1963 Caro Adorno, Finalmente acho tempo para responder á carta que me escribiu hai agora dous meses1. Lamento este horríbel retraso, mais non tiña gañas de ditar o que lle estaba destinado ao mesmo tempo que outros cen e é soamente hoxe que teño tempo libre para lle escribir unha verdadeira carta. Si, talvez é bo que algunhas cousas

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo Formamos un equipo triste. Notas sobre Günther Anders e Theodor W. Adorno (I), por Christopher David

Formamos un equipo triste. Notas sobre Günther Anders e Theodor W. Adorno (I), por Christopher David

0 comentários 🕔10:45, 27.Mar 2017

Para Gabriele Althaus A vida do moralista non é divertida hoxe. Günther Anders, A Obsolescencia do home. O triste saber do que ofrezo aquí algúns fragmentos a quen é o meu amigo … Theodor W. Adorno, dedicatoria de Minima Moralia. As relacións entre Anders e Adorno situáronse, desde o inicio, baixo o signo do malentendido. Ao principio dos anos 1930, Anders, que xa publicou a súa «Contribución a unha fenomenoloxía da escoita» e un texto titulado «Spuck und Radio» ,

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo <em>O conde Oxtiern</em>, obra teatral do Marqués de Sade (e III)

O conde Oxtiern, obra teatral do Marqués de Sade (e III)

0 comentários 🕔08:30, 16.Mar 2017

PRIMEIRA PARTE SEGUNDA PARTE ACTO TERCEIRO O Teatro representa o xardín da pousada ESCENA PRIMEIRA O día vai caendo lentamente, de maneira que o teatro ficará na máis completa escuridade. OXTIERN, DERBAC O principio desta escena ten un ritmo lento e misterioso. DERBAC: É para falar contigo no maior secreto, caro conde, que che roguei que baixases un momento ao xardín. Hai demasiados movementos nesta casa; desde que chegou o coronel Falkenheim, Ernestine encerrouse e non quere ver a ninguén; Amélie anda por

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo <em>O conde Oxtiern</em>, obra teatral do Marqués de Sade (II)

O conde Oxtiern, obra teatral do Marqués de Sade (II)

0 comentários 🕔09:02, 09.Mar 2017

PRIMEIRA PARTE ACTO SEGUNDO ESCENA PRIMEIRA OXTIERN, DERBAC OXTIERN: Esta criatura ten unha sensibilidade… DERBAC: Moi picante, non si? Que deliciosas son as mulleres cando as bágoas engaden aos seus atractivos toda a desorde da dor… Meu pobre conde, es o que se pode chamar un ser corrompido…! OXTIERN: Que queres, amigo meu? Foi na escola das mulleres que aprendín todos os vicios con que agora as aflixo. DERBAC: Cando menos, casarás con ela... OXTIERN: Como podes sospeitar nin por un momento ese

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo <em>O conde Oxtiern</em>, obra teatral do Marqués de Sade (I)

O conde Oxtiern, obra teatral do Marqués de Sade (I)

1 comentário 🕔08:30, 02.Mar 2017

A obra dramática de Sade –unhas vinte pezas, a maioría escritas durante as súas estadías no cárcere de Vicennes e na Bastilla– son obxecto de controversia. No entanto, hai que dicir que segundo propias palabras do marqués, a súa obra teatral era a que «máis lle interesaba». A carreira teatral de Sade, como a súa vida, como as súas obras narrativas, sufriron múltiples infortunios. O seu único «éxito» teatral foi a obra que se traduce

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo Céline en camisa parda ou o mal do presente, por H-E Kaminski (e III)

Céline en camisa parda ou o mal do presente, por H-E Kaminski (e III)

0 comentários 🕔10:00, 16.Fev 2017

CÉLINE EN CAMISA PARDA OU O MAL DO PRESENTE Hanns-Erich Kaminski Presentación, tradución e notas: Xesús González Gómez Primeira parte. Segunda parte. Terceira parte VIII Vivindo a crédito Alemaña é o país máis feliz do mundo. Goebbels Pouco despois da publicación de Bagatelles pour une massacre, Céline recibiu a visita dun señor da embaixada alemá que lle transmitiu unha invitación persoal do Führer para pasar uns días no III Reich. –Imaxine, dixo este diplomático que sabía de letras, que Swift tivese a posibilidade de ir verdadeiramente

LEIA MAIS