Mensagens de Xesús González Gómez

🔍Leia o artigo completo Céline en camisa parda ou o mal do presente, por H-E Kaminski (II)

Céline en camisa parda ou o mal do presente, por H-E Kaminski (II)

0 comentários 🕔09:00, 06.Fev 2017

CÉLINE EN CAMISA PARDA OU O MAL DO PRESENTE Hanns-Erich Kaminski Presentación, tradución e notas: Xesús González Gómez NOTA: A primeira parte pode verse aquí. Segunda parte IV Para rir a cachón Eu ronco por principio. Céline No novo libro de Céline non hai ningunha acción. Bagatelles pour un massacre non é máis que unha morea de improperios, de ofensas, de inxurias, de acusacións mentireiras e de afirmacións gratuítas, escrito coa escuma na boca, nun delirio sen matices, sen variacións, repugnante tanto no espírito

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo Céline en camisa parda ou o mal do presente, por H-E Kaminski (I)

Céline en camisa parda ou o mal do presente, por H-E Kaminski (I)

0 comentários 🕔12:00, 30.Jan 2017

CÉLINE EN CAMISA PARDA OU O MAL DO PRESENTE Hanns-Erich Kaminski Presentación, tradución e notas: Xesús González Gómez Primeira parte A biografía de Hanns-Erich Kaminski será difícil de escribir pola falta de datos e informacións. Até 1980 non se estabeleceu que este era o seu verdadeiro nome, pensábase que era un pseudónimo. Sábese que naceu, de familia xudía, en Labiau, na Prusia oriental, o 19 de novembro de 1899, e que seu pai era comerciante. Da súa familia tampouco

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo Para lembrarmos Franco Fortini

Para lembrarmos Franco Fortini

0 comentários 🕔11:00, 16.Jan 2017

Este 2017 que agora se inicia conmemorará o centenario do nacemento do poeta, e ensaísta, italiano Franco Fortini. Como homenaxe, entregamos aquí varios textos seus, un poema e dous textos en prosa. O poema, como todo poema, fala por si só. É un poema contra moitas cousas, en poucos versos. Un poema contra a mentira, contra a nostalxia, contra o stalinismo e os seus herdeiros, reformistas ou non, un poema a prol da revolución que

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo Os policiais potenciais de Georges Perec

Os policiais potenciais de Georges Perec

0 comentários 🕔10:00, 15.Dez 2016

Nun afastado día de marzo de 1982, á idade de 46 anos, morría un dos grandes escritores franceses da segunda década do século XX: Georges Perec. Se vivise, cumpriría 80 anos. Non imos, aquí e agora, facer a súa biografía: na rede hai abondo delas para mallar agora ao lector. Durante uns anos, uns cinco despois do seu pasamento, houbo unha certa moda Perec en España, incluída Galiza, xa que a Fundación Luís Seoane lle dedicou

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo Recensións da versión catalá de <em>Cousas</em> (<em>Coses</em>)

Recensións da versión catalá de Cousas (Coses)

0 comentários 🕔11:00, 21.Nov 2016

No 2000, co gallo do cincuentenario do pasamento de Alfonso Rodríguez Castelao, a Editorial Empùries, hoxe do Grup 62 –é dicir, Planeta– deu ao prelo unha versión catalá de Cousas. Ese mesmo ano, na Galería Sargadelos de Barcelona, hoxe desaparecida, houbo unha exposición Castelao e unha serie de conferencias sobre o prócer galego (para máis información: Xosé María Costa & Xesús González Gómez, Presencias de Castelao en Barcelona (1939-1975). Dous momentos artístico-literarios). A verdade é

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo Charles Baudelaire comenta a Thomas de Quincey (e IV): <em>Un comedor de opio</em>

Charles Baudelaire comenta a Thomas de Quincey (e IV): Un comedor de opio

0 comentários 🕔09:33, 07.Nov 2016

VII TRISTEZAS DE INFANCIA El e máis as súas tres irmás eran moi novos cando morreu seu pai, deixando á súa nai unha considerábel fortuna, unha verdadeira fortuna de comerciante inglés. O luxo, o benestar, a vida folgada e magnífica son condicións moi favorábeis ao desenvolvemento da sensibilidade natural do neno. «Ao non ter máis camaradas que tres inocentes irmanciñas, durmindo ademais sempre con elas, encerrado nun fermoso e silencioso xardín, lonxe de todos os espectáculos da

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo Charles Baudelaire comenta a Thomas de Quincey (III): <em>Un comedor de opio</em>

Charles Baudelaire comenta a Thomas de Quincey (III): Un comedor de opio

0 comentários 🕔09:30, 31.Out 2016

Chegara así o castigo, lento mais terríbel. E non ía manifestarse só mediante esta impotencia espiritual, senón tamén mediante os horrores dunha natureza máis cruel e positiva. O primeiro síntoma perceptíbel na economía física do comedor de opio é bastante curioso. É o punto de partida, o xerme de toda unha serie de dores. Os nenos, xeralmente, están dotados da singular facultade de percibir, ou mellor dito, de crear sobre o fecundo lenzo das tebras

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo Charles Baudelaire comenta a Thomas de Quincey: <em>Un comedor de opio</em> (II)

Charles Baudelaire comenta a Thomas de Quincey: Un comedor de opio (II)

0 comentários 🕔12:00, 20.Out 2016

Para sentir deste modo hai que ter sufrido moito; hai que ser un deses corazóns que a desgraza, no canto de retraer e insensibilizar, fixo expansivos e sensíbeis. O beduíno da civilización encontra no Sahara das grandes cidades moitos motivos de entenrecemento que ignora o home cuxa sensibilidade está limitada polo home e a familia. No barathrum (5) das capitais, como no deserto, existe algo que fortalece e modela o corazón humano doutra maneira, se

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo Charles Baudelaire comenta a Thomas de Quincey (I): <em>Un comedor de opio</em>

Charles Baudelaire comenta a Thomas de Quincey (I): Un comedor de opio

0 comentários 🕔08:30, 13.Out 2016

Nos números pertencentes ao 15 e 30 de xaneiro de 1860 da Revue contemporaine, de París, apareceu Encantamentos e torturas dun comedor de opio, de Charles Baudelaire, que era un comentario ao libro de Thomas de Quincey, Confessions of an English Opium-Rater, being Extract the Life of a Scholar. Ese mesmo ano, no mes de maio, editado por Poulet-Massis et de Brouse, deuse ao prelo Os paraísos artificiais, do mesmo autor. O libro compúñase de

LEIA MAIS
🔍Leia o artigo completo Oficios de antano e lingua ameazada: a supervivencia literaria do occitano moderno (II), de Catherine Parayre

Oficios de antano e lingua ameazada: a supervivencia literaria do occitano moderno (II), de Catherine Parayre

0 comentários 🕔13:50, 29.Set 2016

(PRIMEIRA PARTE) Catherine Parayre (Études littéraires, vol. 40, nº 2, 2009) Testemuños da ruralidade Esta crítica suxerida, a pesar da estetización dun modo de vida no entanto difícil e os chamamentos vibrantes a perpetuaren o ambiente tradicional, detéctase igualmente no informe do cotián e nos testemuños moitas veces autobiográficos que, de feito, emiten directamente reservas semellantes e que, mesmo se se mesturan co eloxio, sitúan explicitamente o papel da autora (porque se trata aquí de obras escritas por mulleres),

LEIA MAIS