Fotos realizadas no verão de 2014 numa aldeia perto de Perbes.
POEMA DE RAMIRO TORRES
A casa estoura
em silêncio,
cria a memória
desubicando
os olhos na
reconstrução
do imaginado:
as mãos tocam
luz abandonada,
atravessam nós
de tempo até
acharem o som
da asa insolada
onde repousa
o firmamento,
aberta no obscuro
para receber-nos,
ardendo dentro
do invisível.
You might also like
More from Fotografia
José Guerrero, a fotografía como experimentación | Lito Caramés
O KBr de Mapfre presenta agora a obra do fotógrafo José Guerrero, un artista inconformista que aposta claramente por abrir …
Manuel Outumuro: Lembranzas de infancia e profesionalidade | Lito Caramés
Outumuro, O Retrato da Ausencia As imaxes que na infancia se gravan nos miolos sobreviven lúcidas perante décadas. Nas salas da …





